Saadet Partisi İl Başkan Yardımcısı ve Ekonomik İşlerden Sorumlu Başkan Necati Yusufoğlu

Saadet Partisi İl Başkan Yardımcısı ve Ekonomik İşlerden Sorumlu Başkan Necati Yusufoğlu, Fon Vurgununun Bedelini emeklilerin ve dar gelirli ailelerin ödediğini söyledi.

Saadet Partisi İl Başkan Yardımcısı ve Ekonomik İşlerden Sorumlu Başkan Necati Yusufoğlu, fon vurgunlarının ekonomik ve toplumsal etkilerine ilişkin röportajımızda, haksız kazanç düzeninin yalnızca yatırımcıların birikimlerini kaybetmesiyle sınırlı kalmadığını; gayrimenkul fiyatlarından kiralara, döviz piyasasından vatandaşın alım gücüne kadar uzanan sonuçlar doğurduğunu vurguladı. Ekonomik değerlerden kopuk kazanç arayışlarının ve denetim eksikliklerinin faturasını, geçimini sağlamak için çalışan vatandaşların, emeklilerin ve dar gelirli ailelerin ödediğine dikkat çekti. Bir Dairenin Fiyatı Nasıl 100 Bin TL’den 500 Milyon TL’ye Çıkar? Bir gayrimenkulün fiyatı her zaman gerçek değerindeki artışı yansıtmaz. Özellikle haksız kazanç elde eden kişilerin kendi aralarında gerçek değerinin çok üzerinde bedellerle alım satım yapması, fiyatları yapay biçimde yükselten bir düzene dönüşmüştür. Buradaki mesele yalnızca bir mülkün pahalıya satılması değildir. Asıl mesele, kişilerin birbirlerine daha yüksek fiyatlarla satış yaparak karşı tarafı daha fazla ödemeye zorlaması, ardından aynı yüksek fiyatları kendi kazançlarının gerekçesi olarak kullanmasıdır. Yani devleti soyanların birbirlerini de soymaya çalışması sonucunda gayrimenkul fiyatları bile bile artırılmıştır. Gerçek değer geri plana itilirken fiyatı kimin daha fazla yükselteceği üzerinden bir kazanç yarışı başlar. Bu düzenin mantığı son derece açıktır: Bir kişi, elindeki gayrimenkulü gerçek değerinin çok üzerinde bir fiyata satmak ister. Alıcı da aynı şekilde yüksek fiyatlarla işlem yaparak kendi malının değerini yükseltmeyi veya daha sonra daha yüksek bir fiyata satmayı hedefler. Böylece taraflar birbirlerine daha yüksek bedeller ödeyerek fiyatları sürekli yukarı taşır. Her yeni satış, bir sonraki satış için daha yüksek bir fiyat gerekçesine dönüşür. Birbirlerini daha yüksek bedeller üzerinden kazıklama yarışına dönüşen bu anlayışta, gerçek değer değil, kimin karşısındakine daha yüksek bir fiyat kabul ettirebildiği önem kazanır. Fiyatlar yükseldikçe kâğıt üzerindeki servet büyür; ancak bu büyüme, toplumun tamamının aynı ölçüde zenginleştiği anlamına gelmez. Başlangıçta 100 bin TL değerindeki bir dairenin 500 bin TL, 1 milyon TL, 5 milyon TL, 50 milyon TL ve hatta 500 milyon TL gibi rakamlara ulaşması, fiyatların gerçek ekonomik değerlerden ne kadar kopabileceğini anlatan çarpıcı bir örnektir. Elbette bu rakamların her biri, tek başına bir usulsüzlüğün kanıtı değildir. Ancak gerçek değerle açıklanamayan fiyat artışlarının nasıl oluştuğu, hangi işlemlere dayandığı ve kimlerin bundan kazanç sağladığı mutlaka sorgulanmalıdır. Üstelik bu fiyat yükseltme yarışı çoğu zaman “yatırım” kavramının arkasına saklanır. Bir mülkün fiyatının yükselmesi, otomatik olarak o mülkün gerçek değerinin aynı oranda arttığı anlamına gelmez. Birbirleri arasında yüksek fiyatlarla işlem yapan kişiler, bu rakamları çevredeki diğer mülkler için de emsal hâline getirir. Böylece başlangıçta belirli satışlarla oluşan yüksek fiyatlar, bölgenin geneline yayılabilir. Birilerinin kendi aralarındaki kazanç yarışında yükselttiği fiyatlar, zamanla hiçbir ilgisi olmayan sıradan vatandaşın hayatını da pahalılaştırır. Çünkü bir bölgede gayrimenkul fiyatları yükseldiğinde yalnızca alım satımı yapılan evler etkilenmez. Aynı bölgedeki diğer evlerin piyasa değerleri ve kira beklentileri de yükselir. Ev sahipleri, çevredeki yüksek fiyatları gerekçe göstererek kiralarını artırır. Sonuçta ev sahibi olmak isteyen gençler konut alamaz hâle gelirken kiracılar daha yüksek bedellerle karşılaşır. Özellikle sabit gelirle yaşayan emekliler, maaşlarının önemli bir bölümünü kiraya ayırmak zorunda kalır; hatta gıda, sağlık ve diğer temel ihtiyaçlarından kısmak durumunda kalır. Birilerinin birbirine daha yüksek fiyatlarla satış yaparak kazançlarını büyütmeye çalıştığı bir düzende, bedeli neden ömrü boyunca çalışmış emekliler, dar gelirli aileler ve ev sahibi olmaya çalışan gençler ödesin? Kendi aralarındaki fiyat yükseltme yarışından kazanç sağlayanlar ile bu fiyatları ödemek zorunda bırakılan vatandaşlar aynı konumda değildir. Bu nedenle gayrimenkul piyasasındaki olağan dışı fiyat artışları yalnızca yatırım meselesi olarak değil, toplumsal adalet ve barınma hakkı açısından da değerlendirilmelidir. Para Yurt Dışına Çıkarıldığında Ekonomik Denge de Etkilenebilir Haksız yollarla elde edildiği iddia edilen paraların yurt dışına aktarılması da kamuoyu açısından açıklığa kavuşturulması gereken bir konudur. Büyük miktarlardaki sermayenin yurt dışına yönelmesi, koşullara bağlı olarak döviz talebini ve ülkenin döviz dengesini etkileyebilir. Bu hareketler, diğer ekonomik etkenlerle birlikte döviz kuru üzerindeki baskıyı artırabilir ve döviz kurunun ciddi biçimde yükselmesine neden olabilir. Elbette döviz kurundaki yükselişi tek başına para çıkışına bağlamak doğru değildir. Enflasyon, para politikası, dış ticaret dengesi, yatırımcı güveni ve küresel gelişmeler de kur üzerinde etkilidir. Ancak bir ülkede elde edilen kaynakların üretime, istihdama ve toplumsal refaha katkı sağlamak yerine yurt dışına aktarılması, ekonomik açıdan ayrıca değerlendirilmelidir. Burada cevaplanması gereken temel sorular şunlardır: Paranın kaynağı nedir, işlemler hukuka uygun mudur ve varsa kamu zararının hesabı kimden sorulacaktır? Haksız Kazancın Faturası Neden Vatandaşa Kesiliyor? Gayrimenkul ve döviz piyasalarındaki dengesizliklerin yanı sıra vatandaşın alım gücü de bu tablodan etkilenir. Gelirler aynı hızda artmazken kira, gıda, ulaşım ve diğer temel ihtiyaçların maliyetleri yükselerek ailelerin bütçesini daraltır. İnsanlar daha fazla çalışmasına rağmen aynı yaşam standardını koruyamaz. Üretim ve istihdam yerine sistemi istismar ederek kazanç sağlama anlayışının yaygınlaşması, toplumun adalet duygusuna da zarar verir. Vergisini ödeyen, emeğiyle geçinen ve birikim yapmaya çalışan vatandaş, kurallara uyarak yaşamanın kendisini korumadığını düşünmeye başlar ve ekonomik güvenin zedelendiğini görür. Sağlıklı bir ekonomi, yalnızca yüksek fiyatlardan veya kâğıt üzerinde büyüyen servetlerden ibaret değildir. Gerçek refah; üretim, adil rekabet, hukuka uygun kazanç ve vatandaşın insanca yaşayabilmesiyle ölçülmelidir.   İddialar Araştırılmalı, Mağdurların Hakları Korunmalı Fon işlemleri, yatırım faaliyetleri veya kamu kaynaklarının kullanımıyla ilgili usulsüzlük iddiaları, somut deliller üzerinden titizlikle araştırılmalıdır. Yatırımcıların birikimlerinin nasıl değerlendirildiği, paranın hangi kaynaklardan geldiği, işlemlerin mevzuata uygun yürütülüp yürütülmediği ve herhangi bir kamu zararının oluşup oluşmadığı açıkça ortaya konulmalıdır. Hukuka aykırılığı tespit edilen işlemlerden sorumlu kişiler hakkında gerekli yasal süreçler işletilmeli; mağdurların haklarının korunması ve mümkün olan durumlarda zararlarının giderilmesi için adımlar atılmalıdır. Aynı zamanda finans piyasalarında şeffaflık ve denetim güçlendirilmeli, gayrimenkul piyasasında olağan dışı fiyat hareketlerinin nedenleri incelenmeli ve kamu kaynaklarının kötüye kullanılmasını önleyecek mekanizmalar etkili biçimde uygulanmalıdır. Amaç yalnızca bir olay yaşandıktan sonra sorumluları aramak değil, benzer mağduriyetlerin tekrar yaşanmasını önlemektir. Ekonomide asıl sorgulanması gereken, birilerinin nasıl zenginleştiği kadar bu zenginleşmenin hangi yollarla gerçekleştiği ve ortaya çıkan ekonomik yükün kimin omuzlarına bırakıldığıdır. Eğer haksız kazanç iddialarının sonuçları konut alamayan gençlerin, kira ödemekte zorlanan emeklilerin, geçim sıkıntısı çeken ailelerin ve alım gücü giderek azalan çalışanların hayatını etkiliyorsa mesele birkaç kişinin mali kaybından çok daha büyüktür. Hükümete tabi insanların kendi aralarındaki fiyat yükseltme ve daha fazla kazanç elde etme yarışlarının faturası bütün topluma kesilmemelidir. Adil bir ekonomik düzenin temelinde dürüstlük, şeffaflık, hesap verebilirlik ve hukukun üstünlüğü bulunmalıdır. Hiç kimse kamu kaynaklarını veya ekonomik sistemi kendi çıkarı için istismar etme ayrıcalığına sahip olmamalıdır. Haksız kazanç iddiaları aydınlatılmalı, sorumlular hukuk önünde hesap vermeli ve vatandaşın hakkı korunmalıdır.